پرسشنامه استاندارد خود ناتوانسازی تحصیلی میگلی (2000)
هدف
هدف این ابزار سنجش میزان گرایش دانشآموزان به ایجاد موانع یا بهانههایی است که بتوانند شکست یا عملکرد ضعیف تحصیلی را به آن نسبت دهند.
معرفی
پرسشنامه خودناتوانسازی تحصیلی توسط میگلی (2000) طراحی شده است و شامل 6 گویه بر اساس طیف پنجگزینهای لیکرت میباشد. این پرسشنامه میزان استفاده دانشآموزان از راهبردهای خودناتوانسازی را اندازهگیری میکند. هر یک از گویهها نشاندهنده راهبردی است که دانشآموز ممکن است برای توجیه عملکرد ضعیف احتمالی خود به کار ببرد.
نمرهگذاری
نمرهگذاری پرسشنامه بر اساس طیف پنجدرجهای لیکرت انجام میشود:
1.کاملاً نادرست
2. نادرست
3. تا اندازهای درست
4. درست
5. کاملاً درست
با توجه به وجود 6 گویه در پرسشنامه، دامنه نمرات بین 6 تا 30 قرار میگیرد. نقطه برش این مقیاس 18 در نظر گرفته شده است؛ بهگونهای که نمرات بالاتر از این مقدار نشاندهنده استفاده بیشتر از راهبردهای خود ناتوان سازی تحصیلی است.
روایی و پایایی
میگلی و یوردان (1995) پایایی این مقیاس را با روش آلفای کرونباخ 0/86 گزارش کردهاند. هاشمیشیخشبانی (1380) پایایی این مقیاس را با روش آلفای کرونباخ و تنصیف به دست آورد و ارقام 0/78 و 0/76 را گزارش کرد. همچنین میزان روایی پرسشنامه در پژوهش هاشمیشیخشبانی (1380) با روش تحلیل عاملی تائیدی، 77/0 به دست آمد.