پرسشنامه استاندارد خود کنترلی اشنایدر
معرفی
پرسشنامه خودکنترلی اشنایدر (Snyder Self‑Monitoring Scale) یکی از ابزارهای شناختهشده در روانشناسی شخصیت است که برای سنجش میزان توانایی افراد در کنترل و تنظیم رفتار خود در موقعیتهای اجتماعی طراحی شده است. این پرسشنامه توسط مارک اشنایدر در سال 1974 ارائه شد و هدف آن بررسی میزان خودپایی یا خودنظارتی افراد در تعاملات اجتماعی است. خودکنترلی در این مقیاس به توانایی فرد در تطبیق رفتار، گفتار و ابراز هیجانات با شرایط محیطی و انتظارات دیگران اشاره دارد. افرادی که نمره بالاتری در این پرسشنامه کسب میکنند معمولاً انعطافپذیری بیشتری در تنظیم رفتار خود در موقعیتهای مختلف اجتماعی دارند. در مقابل، افرادی با نمره پایینتر تمایل دارند رفتارهای خود را بیشتر بر اساس باورها و احساسات درونی خود نشان دهند و کمتر تحت تأثیر شرایط بیرونی قرار میگیرند. این پرسشنامه شامل 25 سؤال دوگزینهای (بله/خیر) است که پاسخدهنده باید بر اساس ویژگیهای شخصی خود به آنها پاسخ دهد. سادگی اجرا و نمرهگذاری از مزایای مهم این ابزار محسوب میشود و به همین دلیل در پژوهشهای مختلف روانشناسی و علوم رفتاری کاربرد گستردهای دارد. نتایج حاصل از این پرسشنامه میتواند در شناخت بهتر ویژگیهای شخصیتی افراد و بررسی نحوه سازگاری آنها در موقعیتهای اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.
پرسشنامه خودکنترلی اشنایدر علاوه بر کاربرد پژوهشی، در مطالعات مربوط به تعاملات اجتماعی، ارتباطات بینفردی و رفتار سازمانی نیز مورد استفاده قرار میگیرد. این ابزار به پژوهشگران کمک میکند تا میزان توانایی افراد در مدیریت برداشت دیگران و تنظیم رفتار متناسب با موقعیتهای مختلف را بررسی کنند.
هدف:
سنجش میزان خودکنترلی افراد
نمره گذاری و تفسیر
ساختار پرسشنامه به گونهای طراحی شده است که جنبههای مختلف خودنظارتی مانند انعطاف رفتاری، توانایی ایفای نقش اجتماعی و حساسیت نسبت به واکنشهای دیگران را ارزیابی میکند. پاسخها بر اساس کلید نمرهگذاری مشخصی امتیازدهی میشوند و مجموع امتیازها سطح خودکنترلی فرد را نشان میدهد. دامنه نمرات در این پرسشنامه از صفر تا بیست و پنج متغیر است که سطوح پایین، متوسط و بالا را مشخص میکند.
این پرسشنامه دارای 25 سوال بوده و هدف آن سنجش میزان خودکنترلی افراد است. طیف پاسخگویی آن از نوع دو گزینه ای بوده که کلید امتیازدهی این مقیاس در جدول زیر ارائه گردیده است:
|
1
|
خیر
|
5
|
بله
|
9
|
خیر
|
13
|
خیر
|
17
|
بله
|
21
|
خیر
|
25
|
بله
|
|
2
|
خیر
|
6
|
بله
|
10
|
بله
|
14
|
خیر
|
18
|
بله
|
22
|
بله
|
|
|
3
|
خیر
|
7
|
خیر
|
11
|
خیر
|
15
|
خیر
|
19
|
خیر
|
23
|
خیر
|
|
4
|
بله
|
8
|
بله
|
12
|
بله
|
16
|
خیر
|
20
|
خیر
|
24
|
بله
|
برای بدست آوردن امتیاز کلی پرسشنامه، مجموع امتیازات همه سوالات را با هم جمع کنید. حداکثر نمره براي پرسشنامه خود کنترلی 25و حداقل 0 است . نمره های از 0 تا 9 نشان دهنده خودکنترلی پایین، از 10 تا 18 خود نترلی متوسط و از هجده به بالا نشان دهنده خودکنترلی بالای فرد پاسخ دهنده می باشد.
پایایی و روایی
اشنایدر پایایی این پرسشنامه را0.72 بدست آورده است. غفاریاز روش تقسیم ماده های زوج و فرد،ضریبهمبستگی بین نمرات را 0.75 و اصلانخانی و همکاران (1387) با استفاده از آلفای کرونباخ پایایی این پرسشنامه را بالای 0.77 بدست آورد.
مطالعات مختلف نیز روایی و پایایی مناسب این ابزار را تأیید کردهاند. به همین دلیل این پرسشنامه به عنوان ابزاری معتبر برای سنجش خودکنترلی در تحقیقات روانشناسی مورد استفاده قرار میگیرد.